Private credit: een groeiende activaklasse met duidelijke nuances

Private credit wint snel aan terrein. Wat jarenlang een domein was voor institutionele beleggers, wordt vandaag steeds toegankelijker voor een breder publiek. Tegelijk blijft het voor veel investeerders een moeilijk te doorgronden categorie. De term wordt vaak gebruikt, maar niet altijd correct begrepen.

Ook in recente berichtgeving van De Tijd wordt duidelijk dat private credit aan belang wint, onder meer door de terugtrekking van banken uit bepaalde kredietsegmenten en de aanhoudende zoektocht naar rendement.

Maar net door die groei ontstaat er ruis: private credit wordt te vaak als één homogeen geheel gezien, terwijl het in werkelijkheid een breed spectrum is.

Private credit verwijst in essentie naar leningen die buiten de bank worden verstrekt, rechtstreeks tussen investeerders en kredietnemers. Dat kan gaan van bedrijfsfinanciering tot vastgoedleningen en van relatief defensieve structuren tot meer risicovolle strategieën. Wat deze investeringen gemeen hebben, is dat ze niet publiek verhandelbaar zijn en dus een andere benadering vereisen dan klassieke obligaties of aandelen.

‍

Eén naam, meerdere realiteiten

Een van de grootste misvattingen rond private credit is dat het één type investering is. In realiteit omvat de categorie verschillende vormen, elk met een eigen risico-rendementsprofiel.

Enkele belangrijke segmenten zijn:

• Direct investments: leningen aan bedrijven, vaak gebaseerd op hun cashflows. Dit is een kernsegment binnen private credit met doorgaans een gematigd risico en stabiele inkomstenstromen.
  • Passief beleggen met een normaal rendement en een laag risicoprofiel.
• Vastgoedfinanciering of real estate backed investments: leningen met vastgoed als onderpand, waar Briqwise in gespecialiseerd is. Deze vorm wordt vaak als meer defensief beschouwd, omdat er een tastbaar actief tegenover staat.
  • Passief beleggen met een hoog rendement en een laag risicoprofiel.
• Mezzaninefinanciering: een hybride vorm tussen schuld en eigen vermogen met hogere rendementen maar ook meer risico.
  • Passief beleggen met een hoger rendement en een verhoogd risicoprofiel.
• Distressed debt: investeringen in bedrijven in moeilijkheden met potentieel hoge opbrengsten, maar een sterk verhoogd risico.
  • Passief beleggen met potentieel zeer hoge rendementen en een hoog risico.

Deze verschillen zijn fundamenteel. Waar sommige strategieën gericht zijn op maximale return, focussen andere net op kapitaalbehoud en voorspelbaarheid.

‍

Risico en rendement: geen eenvoudige relatie

Het hogere rendement dat vaak met private credit wordt geassocieerd, vraagt nuance. Het komt niet louter voort uit een hoger risico, maar uit een combinatie van factoren.

Beleggers worden onder meer vergoed voor:

• Illiquiditeit: het kapitaal zit vast voor een bepaalde periode
• Complexiteit: de analyse van individuele dossiers is intensiever
• Structurering: leningen worden op maat opgebouwd met specifieke zekerheden en voorwaarden

Dat betekent ook dat niet elke vorm van private credit automatisch aantrekkelijk is. Het risicoprofiel hangt sterk af van hoe een lening is opgebouwd en welke zekerheden er tegenover staan.

Binnen dat kader wordt vaak een onderscheid gemaakt tussen verschillende profielen:

• Low risk – structured return: vastgoedgedekte leningen (bijvoorbeeld met eerste hypotheek)
• Medium risk – stable return: directe bedrijfsfinancieringen op basis van cashflows
• High risk – high return: mezzanine en distressed strategieën

Private credit bevindt zich dus niet op één punt in dit spectrum maar spreidt zich erover uit.

‍

De rol van vastgoed als onderpand

Binnen private credit neemt vastgoedgedekte financiering een bijzondere plaats in. Het verschil zit niet zozeer in het type lening maar in de manier waarop het risico wordt beheerd. Onder deze categorie valt Briqwise.

Bij vastgoedgedekte leningen wordt een tastbaar actief ingebracht als waarborg. Dat creëert een bijkomende beschermingslaag voor de investeerder — los van het succes van de financiering zelf. Het gaat daarbij meer om

• de verhouding tussen lening en waarde van het vastgoed (loan-to-value)
• de juridische positie van de investeerder (bijvoorbeeld eerste hypotheek)
• de haalbaarheid van de terugbetalingsstrategie

Vastgoed fungeert in die context als een vorm van eindzekerheid. Het elimineert het risico niet maar maakt het wel beter inschatbaar en beheersbaar.

Binnen dit segment positioneert Briqwise zich als een speler die inzet op directe vastgoedgedekte leningen. De focus ligt daarbij niet enkel op het onderpand zelf maar vooral op de voorafgaande analyse en structurering van elk dossier. Dat sluit aan bij een bredere tendens binnen private credit, waarbij de kwaliteit van de selectie minstens even belangrijk is als het type investering.

‍

Rechtstreeks versus via fondsen

Een ander belangrijk onderscheid binnen private credit is dat tussen rechtstreeks investeren en investeren via fondsen.

Bij investeringen via fondsen wordt kapitaal gespreid over meerdere leningen. Dat biedt diversificatie, maar beperkt de transparantie. De belegger weet vaak niet exact in welke dossiers wordt geïnvesteerd en is afhankelijk van de fondsbeheerder.

Bij rechtstreekse investeringen kiest de belegger zelf in welke dossiers wordt geïnvesteerd. Dat vraagt meer betrokkenheid, maar biedt ook meer inzicht en controle.

Binnen modellen zoals dat van Briqwise is die directe keuze essentieel, onder meer omdat de vastgoedwaarborg rechtstreeks op naam van de investeerder wordt geplaatst.

‍

Plaats binnen een portefeuille

Vastgoedgedekte private credit wordt vaak gepositioneerd als een alternatief voor obligaties en dat is niet onterecht. In veel gevallen biedt het een hoger rendement, gecombineerd met een relatief stabiel risicoprofiel.

Toch gaat die vergelijking maar gedeeltelijk op. Private credit vervult doorgaans meerdere functies binnen een portefeuille:

• het genereren van stabiele inkomsten
• het verminderen van volatiliteit
• het bieden van diversificatie buiten de beurs

Het is dus geen vervanging van bestaande activaklassen. Het is een aanvullende bouwsteen. De exacte rol hangt af van factoren zoals investeringshorizon, risicobereidheid en vermogensstructuur.

Een markt in evolutie

De groei van private credit is geen voorbijgaande trend. Ze wordt gedragen door structurele veranderingen in het financiële systeem, zoals strengere bankregulering en een blijvende vraag naar alternatieve rendementen. Het segment waar de bank op heden weinig tot geen ruimte voor heeft.

Wat wel verandert is de maturiteit van de markt. Naarmate private credit toegankelijker wordt, groeit ook de nood aan duidelijke positionering en educatie. Beleggers moeten niet alleen toegang hebben tot de categorie maar ze ook begrijpen.

Private credit is niet altijd  een eenvoudige investering. Dat is net haar sterkte. Ze dwingt tot een meer doordachte benadering van risico en rendement, weg van standaardproducten en richting maatwerk.

Wie die complexiteit begrijpt, ziet geen hype maar een structurele verschuiving in hoe kapitaal wordt ingezet.

‍