Tijdens een gezellige avond met vrienden reflecteren Jappie en Coby Bosma op hun leven, en praten ze over dromen en ambities. ‘Ik zou ooit nog eens een snackbar willen runnen’, mijmert Coby. Jappie is niet echt gelukkig in de branche waarin hij werkt, en de twee gaan concreet nadenken over deze carrièredroom.

"Zo mooi om het pand waar ik ben opgegroeid weer terug te kunnen kopen!"

Het pand waarin Jappie is opgegroeid, in Oosternijkerk, en waar zijn ouders in de jaren zeventig en tachtig een discotheek en snackbar runden, staat te koop. De beslissing is genomen: hier gaan ze hun droom verwezenlijken. Ze kloppen aan bij de bank, maar krijgen al snel nul op het rekest. “Het ging allemaal zo onpersoonlijk”, vertelt Jappie. “In eerste instantie verliep alles online; we kregen niemand te spreken.” Dat voelt heel vervelend, ervaren ze. “Zeker bij zo’n belangrijke beslissing – met zo’n financiering moet je tenslotte de rest van je leven doen – wil je toch graag een gezicht zien. Je wil iemand tegenover je hebben zitten die je in de ogen kunt kijken, maar daar was hier geen sprake van.”

Een ander verhaal

De aanvraag wordt afgekeurd, ook nadat de Bosma’s aangeven hun woning in  

Kollumerzwaag te willen verkopen. Via hun financieel adviseur komen ze bij Briqwise terecht. Hier krijgen ze wél een gezicht te zien, vertelt Jappie. Accountant Jan Dekker komt thuis bij ze langs om de financiering te bespreken. “Het was een persoonlijke kennismaking”, vertelt hij, “samen met onze adviseur. Dan ontstaat er een heel ander verhaal. Een verhaal dat niet alleen om geld draait.” Natuurlijk moet het financiële verhaal wel klóppen, vervolgt hij realistisch. “Maar er wordt verder gekeken, naar het verhaal áchter dat geld.”  

Weer terug in de familie

Het klikte, blikt Jappie terug. En binnen een week of drie is de financiering rond. De Bosma’s verkopen hun huis in Kollumerzwaag en trekken zowel zakelijk als privé in het pand waar Jappie is opgegroeid. “Zo mooi om dit veertig jaar later weer terug in de familie te kunnen kopen”, vertelt hij. “Dit pand is echt historie voor mij.” Inmiddels runnen Jappie en Coby alweer een paar jaar Café Cafetaria Gaatze, vernoemd naar de vader van Jappie. “Een cafetaria met bruine kroeg”, legt hij uit. “Met een uitgebreide kaart; van bitterballen tot schotels met saté.” De horecagelegenheid is populair in de lokale omgeving. “We hebben veel vaste gasten, van mensen uit de buurt tot de voetbalclub hierachter, die steevast na de wedstrijd hier komt eten en bierdrinken.”  

Vertrouwen voor succes

De aantrekkingskracht van Café Cafetaria Gaatze was een belangrijke reden waarom Jan Dekker potentie zag in de financiering, vertelt Jappie. (lacht) “Het is het enige café en cafetaria in de omgeving! De potentie dat het een succes zou worden, was er dus wel. Met de historie van het pand en de bekendheid van onze familie hier gaf dat veel vertrouwen voor succes.” Terwijl het goedkeuringsproces nog officieel moet worden afgerond, geeft Jan dan ook al “tussen neus en lippen door “ aan dat het wel goed gaat komen. “Dat gaf een enorme geruststelling na ons negatieve contact met de bank. We zijn de hele tijd ook goed op de hoogte gehouden. Deze transparantie is erg prettig.”  

De ondernemers werken nu met veel plezier, samen met hun medewerkers, in het café en de cafetaria. “Een succes vanaf de eerste dag!”, vertelt Jappie. En ondanks de drukte en de andere werktijden die dit met zich meebrengt, ervaren ze vrijwel geen stress. “We doen nu wat we leuk vinden, dat gééft energie. En dat is heel veel waard.”